projekt koordynowany przez
Centrum UNEP/GRID-Warszawa
i Ambasadę Francji w Polsce
  • Permeabilne chodniki poprawiają retencję deszczową, co zmniejsza ryzyko powodzi miejskich i zapewnia zrównoważone zarządzanie wodami opadowymi.
  • Nowoczesne chodniki wykorzystują naturalny proces odwadniania, pozwalając wodzie deszczowej wracać do gleby, zamiast tworzyć kałuże i zanieczyszczać środowisko.
  • Wspierają rozwijanie ekosystemów miejskich, przyciągając różnorodność flory i fauny, co z kolei korzystnie wpływa na mikroklimat.
  • Permeabilne nawierzchnie stają się coraz bardziej popularne na całym świecie, a przykłady udanych projektów można znaleźć w różnych miastach, dowodząc, że są one przyszłością urbanistyki.

Chodniki to nie tylko elementy infrastruktury miejskiej, które ułatwiają mieszkańcom miasta poruszanie się po nim. To także istotne elementy urbanistycznego krajobrazu, które korzystnie wpływają na jakość powietrza i ekosystemy miejskie. Jednym z innowacyjnych podejść w projektowaniu chodników jest stosowanie permeabilnych nawierzchni, które mają pozytywny wpływ na środowisko naturalne, poprawiają retencję wody i jakość gleb. 

Permeabilne nawierzchnie, znane również jako „przepuszczalne” lub „przepuszczające wodę”, są rodzajem nawierzchni, która pozwala na przepływ wody przez jej strukturę. W przeciwieństwie do tradycyjnych chodników, gdzie woda spływa po powierzchni i może powodować powodzie miejskie oraz erozję, nawierzchnie permeabilne pozwalają na naturalny przepływ wód opadowych do gleby lub systemu kanalizacji deszczowej.

Stosowanie permeabilnych chodników przynosi wiele korzyści zarówno dla środowiska, jak i mieszkańców miast. Korzystanie z permeabilnych nawierzchni pomaga w redukcji ryzyka powodzi poprzez kontrolowanie i filtrowanie wód opadowych. Wspierają one także zdrowie gleb, ograniczają erozję oraz pozwalają na retencję wody w danym miejscu, zamiast szybkiego odprowadzania jej do kanalizacji. Dzięki filtracji wody przez nawierzchnię, zanieczyszczenia są zatrzymywane, a jakość wody w rzekach i jeziorach poprawia się. Poprawia się także mikroklimat poprzez utrzymywanie odpowiedniego poziomu wilgoci w glebie, co jest szczególnie ważne w gorących i suchych okresach. Z uwagi na możliwość przenikania wody do gleby, nawierzchnie permeabilne mogą wspomagać rozwój roślinności, co z kolei pozytywnie wpływa na zachowanie różnorodności miejskich ekosystemów.

W Polsce pojawiają się pierwsze przykłady chodników przyszłości, które przyczyniają się do zrównoważonego rozwoju miast. Jednym z takich przykładów jest chodnik w Lublinie na ulicy Zemborzyckiej. Ten innowacyjny projekt został wykonany przy użyciu materiałów pozwalających na przepływ wody, co zmniejsza ryzyko powodzi w okolicy i poprawia retencję wód opadowych. Kolejnym przykładem jest chodnik w Warszawie na ulicy Chłodnej, który został zaprojektowany w ramach projektu "Miasto na Przyszłość". Chodnik, dzięki specjalnej nawierzchni, pozwala na przepływ wody deszczowej oraz wykorzystanie jej do podlewania pobliskiej zieleni. Gdynia to kolejne polskie miasto, które zainwestowało w permeabilne chodniki. Przykładowo chodnik przy Bulwarze Nadmorskim pozwala na przepływ wody deszczowej, zachowując jednocześnie atrakcyjny wygląd estetyczny miasta. Francja jest krajem, który również inwestuje w permeabilne nawierzchnie. Przykładowo  Paryż buduje permeabilne chodniki w różnych częściach miasta, szczególnie w dzielnicach, które narażone są na powodzie. W Bordeaux natomiast znajduje się Place de la Victoire, gdzie zastosowanie nowoczesnej nawierzchni permeabilnej przyczyniło się do poprawy estetyki miejskiej przestrzeni, ale przede wszystkim zabezpiecza miasto przed powodziami wynikającymi z gwałtownych ulew. Na uwagę zasługuje również innowacyjny projekt  w Marsylii „Quai du Port", w którym wykorzystano permeabilne chodniki nad brzegiem Morza Śródziemnego. Jest to obszar szczególnie narażony na intensywne opady deszczu i gdzie tradycyjne nawierzchnie nie radzą sobie z odprowadzeniem wody. Dzięki zastosowaniu przepuszczalnych chodników woda deszczowa jest efektywnie odprowadzana do gleby i tym samym zmniejszone zostało ryzyko potencjalnych powodzi. 

To doskonałe przykłady, jak nowoczesne rozwiązania infrastrukturalne mogą prowadzić do skutecznego zarządzania wodami opadowymi przy jednoczesnym zachowaniu estetyki miejskiego krajobrazu oraz tego jak mogą wpływać na ochronę środowiska naturalnego.

Przeczytaj również

Farmy wertykalne – pionowe uprawy w miastach

Produkcja żywności odpowiada za ¼ wszystkich emisji gazów cieplarnianych, za co w dużej mierze odpowiada transport owoców i warzyw.

Mariaż Miasta z Naturą: Rola ogrodów społecznościowych w tworzeniu zrównoważonych przestrzeni miejskich

Ogrody społecznościowe stanowią znakomity przykład tego, jak skutecznie można łączyć środowisko miejskie z naturą, budując jednocześnie zrównoważone, przyjazne dla mieszkańców miasta przestrzenie.

Pociąg do natury – kreatywne tereny zielone

Z uwagi na liczne korzyści miasta stanowią dogodne miejsce do życia, co sprawia, iż odsetek populacji w nich zamieszkujący zwiększy się z około 56% do aż 70% do roku 2050.

Permakulturowy ogródek na warszawskiej Sadybie

Szacuje się, że w 2025 roku 60% mieszkańców świata będzie mieszkało w aglomeracjach miejskich. W 2050 roku ta liczba może sięgnąć nawet 75%.

Humatico - powrót do korzeni

Rolnictwo i produkcja żywności są kluczowymi aktywnościami, które zapewniają nam wysoki poziom życia.

Edycje programu

Chcesz być na bieżąco?Zapisz się na newsletter!

Jeśli masz jakiekolwiek dodatkowe pytania dotyczące projektu, to napisz do nas:
kontakt@eco-miasto.pl

Organizatorzy projektu

© UNEP/GRID-Warszawa 2013-2024